Powidok

Grafika jest częścią cyklu o powidokach. Artystka interpretuje je jako wspomnienia i plamy, które zapisują się w naszej głowie, pozostawiając jedynie wrażenie, a nie konkretny zapis krajobrazu. Stara się szukać zależności pomiędzy plamą a linią. Traktuje je jak znikające pejzaże, które bardzo szybko musi uchwycić na matrycy zanim całkowicie się rozmyją. „Próba rekonstrukcji ruchu
w płaszczyźnie płótna powoduje, że obraz (…) staje się zjawiskiem czysto wzrokowym, fenomenem optycznym w podwójnym sensie: jako przeznaczony wyłącznie do patrzenia, ale także proces patrzenia przedstawiający.” Sięga do wspomnień z podróży, długich godzin spędzonych w pociągach i obrazach, które jej po tym pozostały. To podejście do tworzenia łączy z mocnym akcentem wyrwanym bezpośrednio z blokowych ścian. Tworzy dysonans i zestawia ze sobą dwa świata nadając im nową narrację.